دانلودیها | دانلود نرم افزار , برنامه و بازی اندروید

آنچه شما درباره خود فكرمی كنید، بسیار مهمتر از اندیشه هایی است كه دیگران درباره شما دارند.

مطالب محبوب این ماه

علت درد کف پا چیست؟

کف پا عملکردی مشابه جذب کننده ضربه برای کل بدن دارد. هر گاه که پای خود را بر روی زمین قرار می دهیم، بسته به اینکه در حال راه رفتن، دویدن، یا پریدن باشیم، فشاری تا 5 برابر وزن بدن خود به پا وارد می نماییم. در صورتی که برای این فشار هیچ جذب کننده ضربه وجود نداشته باشد، فشار ناشی از هر قدم می تواند حتی باعث شکستن یا در رفتن استخوان های کف پا، پایین پا، یا پایین کمر شود. هنگامی که درد در ناحیه کف پا و سوزش کف پا احساس می شود، این موضوع به معنی اینست که کف پا دچار بیماری شده و نمی تواند به درستی وظایف خود را انجام دهد. در ادامه به بررسی علت درد کف پا میپردازیم ، در صورتی که این مشکل درمان نشده و به حال خود رها شود، می تواند باعث ایجاد درد مداوم در کل ناحیه پا، زانو و همچنین بروز درد لگن و پایین کمر شود.

علت درد کف پا چیست؟

علائم و نشانه ها

علائم مرتبط با درد کف پا به شرح زیر هستند:

فعالیت های که باعث وارد شدن فشار مکرر به کف پا می شود معمولاً با درد شدید در یک ناحیه خاص پا همراه است و این درد اغلب در کل ناحیه کف پا احساس نمی شود. در واقع این درد معمولاً در ناحیه جلوی پاشنه احساس می شود. این درد را می توان در زمان شروع ایستادن بر روی پا پس از بیدار شدن از خواب احساس کرد، اما به تدریج با شروع فعالیت و راه رفتن درد کاهش پیدا می کند. به هر حال توجه داشته باشید که با تداوم شرایط راه رفتن یا دویدن، درد می تواند تشدید گردد. علاوه بر این احتمالاً در این شرایط در پا ورم ایجاد می شود. درد گرفتن کف پا با استراحت کردن کاهش می یابد، اما ایجاد کشش در کف پا در هنگام استراحت می تواند باعث بازگشت درد بیمار شود.
درد ناشی از آسیب دیدگی بطور مداوم در کف پا احساس می شود، اما در هنگام ایستادن بر روی پا درد کف پا شدید می شود. این درد در یک ناحیه خاص پا احساس شده، اما ممکن است به سایر نقاط کل پا کشیده شود. این درد شدید است و معمولاً با ورم و گاهی اوقات تغییر رنگ پا به صورت کبودی و سیاهی همراه می باشد.
درد کف پای ایجاد شده به خاطر فرآیند افزایش سن معمولاً با گرفتگی و ناراحتی، یا خشک شدن همراه است و می تواند در کل ناحیه کف پا و نه فقط در یک نقطه خاص احساس شود. این درد در هنگامی که وزن بدن بر روی پا قرار می گیرد، احساس می شود و معمولاً با ادامه یافتن شرایط راه رفتن تشدید می گردد. این درد به تدریج با استراحت کردن کاهش پیدا می کند و با انجام فعالیت های کششی باز نمی گردد.
درد ناشی از آسیب بیو مکانیکی نیز می تواند در یک بخش از کف پا همچون ناحیه داخلی، میانی، خارجی، جلو، یا پشت پا ایجاد شود. این درد می تواند شدید یا به صورت گرفتگی باشد، اما همواره درد بیمار با ادامه دادن شرایط راه رفتن تشدید می گردد.
جمع شدن پنجه و فشردگی انگشتان پا و احساس درد زیر انگشتان پا

علت ها و دلایل

رایج ترین علت درد کف پا به شرح زیر هستند:

1) انجام فعالیت های تکراری همچون راه رفتن یا دویدن طولانی، پریدن، یا ایستادن بر روی سطح سخت برای یک دوره زمانی طولانی میتواند علت درد پاشنه پا باشد.

2) آسیب دیدگی، همچون پارگی رباطی به نام فاشیا در کف پا.

3) فرآیند طبیعی افزایش سن.

4) آسیب های بیو مکانیکی کف پا یا مشکلاتی که فرد با آنها به دنیا می آید. برای مثال در این رابطه می توان از قوس بسیار زیاد یا کم کف پا، صافی کف پا و پرونیشن (چرخش پا به خارج که باعث می شود فرد بر روی ناحیه داخلی پا راه برود).

5) فیبروماتوز کف پا، رشد خوش خیم رباط که برای حفاظت از کف پا ایجاد می شود نیر می تواند دلیل درد کف پا باشد.

کف پا در حالت عادی از استخوان ها و مفاصل تشکیل شده و این اعضا محکم در کنار یکدیگر قرار گرفته و یک رابطه مشخص با یکدیگر دارند. هنگامی که این رابطه تحت تاثیر فشار غیر عادی مکرر قرار می گیرد، یا وزن عادی بدن در طول مدت زندگی بر روی پا قرار گیرد، این فشار می تواند باعث از بین رفتن این رابطه عادی شده و باعث شود استخوان ها از جای خود حرکت کرده و مفاصل خم شوند. این شرایط می تواند باعث ایجاد مشکل برای کف پا و ایجاد درد و سوزش پا شود. به این ترتیب توانایی کف پا برای جذب ضربه در هر بار قدم برداشتن کاهش پیدا می کند و در نتیجه این شرایط در هنگام راه رفتن درد در محل زانو، لگن و ناحیه پایین پا نیز ایجاد می گردد. تمام شرایط تشریح شده فوق می تواند باعث ایجاد مشکل برای ناحیه کف پا شود. علاوه بر این، درد در ناحیه کف پا می تواند باعث ایجاد خار پاشنه پا یا آسیب عصبی در ناحیه پاشنه شود. در واقع، خار پاشنه به معنی رشد بیش از حد استخوان به خاطر کشیدگی مکرر در ناحیه اتصال فاشیای کف پا به استخوان می باشد.همچنین این شرایط می تواند باعث رشد تومور های خوش خیم در ناحیه کف پا و ایجاد درد گردد. برای مثال در این رابطه می توان از فیبروماتوز کف پا نام برد که در ادامه به بحث درمان خار پاشنه می پردازیم.

6) ورم عصب : گاهی گزگز پا ناشی از ورم عصب پا می باشد که دردناک است با این حال اغلب خوش خیم است و در اصل زنانی را تحت تاثیر قرار می دهد که کفش های پاشنه بلند و تنگ می پوشند. ورم عصب شبیه عصب باریکش در پا است، اما در واقع رشد غیرطبیعی بافت دور عصب معمولا بین انگشتان سوم و چهارم پا است. بیماران گزگز دست و پا اغلب احساس خود را شبیه قدم گذاشتن بر روی یک سنگ یا سنگریزه کوچک توصیف می کنند. از اصلی ترین علت سوزش کف پا ورم عصب می باشد که منجر به درد یا بی حسی و مور مور شدن بین انگشتان پا می شود و بیشتر در حین راه رفتن مشخص می شود. درد پا معمولا هنگام نشستن و وقتی دیگر راه نروید، کفش های خود را درآورید و ناحیه مورد نظر را مالش دادید، از بین می رود.

از عوامل اصلی درد کف پا در بارداری میتوان به افتادگی قوس کف پا یا چرخش پا به سمت داخل به معنای صاف شدن کف پا می‌باشد ، اشاره کرد . علت این امر، ترشح هورمون‌های استروژن و ریلاکسین در دوران بارداری است که موجب می‌شود رباطی که بین پاشنه و پنجه‌ی پا قرار دارد و در واقع تشکیل‌دهنده‌ی قوس کف پا است، نرم شود. صافی کف پا موجب احساس درد پاشنه‌ی پا و میانه‌ی کف پا می‌شود. با صاف شدن کف پا، سایز پا نیز تغییر می‌کند و به همین خاطر است که کفش‌های قبلی شما دیگر اندازه‌ی شما نیستند. از سوی دیگر، بر اثر بزرگ شدن جنین و افزایش احتباس آب در بدن و بزرگ شدن سینه‌ها، وزن شما در دوران بارداری افزایش پیدا می‌کند. افزایش وزن بدن نیز موجب وارد آمدن فشار بیشتر به پاها و تشدید درد پا می‌شود. علاوه بر این، با بالا رفتن وزن پاها کمی به سمت داخل چرخش پیدا می‌کنند و شما می‌توانید فشار ناشی از چرخش پا را در هنگام راه رفتن حس کنید.

علت درد کف پا چیست؟

تشخیص

برای تشخیص مناسب درد کف پا و علت درد سینه پا ، متخصص پا معاینات لازم را بر روی بیمار با استفاده از انگشتان خود انجام می دهد تا به این ترتیب ایجاد برآمدگی یا کبودی سفت در قسمت کروی کف پا را تشخیص دهد. پزشک در این زمان وضعیت پا را به منظور مشاهده مشکلاتی مثل قوس کف پای زیاد یا کم معاینه کرده و مشکل انگشت چکشی را بررسی می نماید. در این زمان می توان از عکس برداری رادیولوژی، اسکن ام آر آی (MRI)، و سی تی اسکن به منظور مشخص کردن شکستگی ها و آسیب های وارد شده به رباط ها، تاندون ها، و سایر بافت های اطراف پا استفاده کرد. علاوه بر این پزشک اطلاعاتی را درباره فعالیت های روزانه، علائم، سابقه بیماری، و پیشینه فامیلی مشکل از بیمار دریافت می کند. در صورتی که شما فعالیت هایی مثل دویدن یا پریدن را به مقدار زیاد انجام می دهید، احتمالاً در معرض ریسک بالاتر ایجاد درد در ناحیه کف پا و درد سینه پا خود قرار دارید. به هر حال، معاینات تشخیصی انجام شده و آزمایش های مربوط به آن می تواند به پزشک برای تشخیص صحیح مشکل و تجویز یک برنامه درمانی مناسب برای بیمار کمک موثر نماید.

راه ها و روش های درمان کف پا

انتخاب روش درمانی مناسب برای درد کف پا بستگی به علل درد کف پا دارد. تشخیص درد در مراحل اولیه آن از اهمیت اساسی در تعیین بهترین روش درمان درد کف پا برخوردار است. در صورتی که درد بیمار خفیف یا متوسط باشد، بهبود وضعیت کفش می تواند به کاهش علائم و درمان درد سینه پا کمک کند. اکثر بیماران در این حالت می توانند از الگوی استراحت، یخ درمانی، کمپرس، و بالا نگه داشتن پا برای رفع مشکل استفاده نمایند. این الگو یک روش رایج مورد استفاده توسط ورزشکاران برای درمان این مشکل است. این الگو شامل استراحت دادن به پا، گذاشتن یخ بر روی پا برای مدت پانزده تا بیست دقیقه در هر بار، کمپرس پا با بانداژ کردن آن، و قرار دادن پا به میزان حداقل 12 اینچ بالاتر از سطح قلب است. علاوه بر این گاهی اوقات از دارو های ضد التهاب غیر استروئید برای درمان درد کف پا استفاده می شود. در مواردی که مشکل شدید تر باشد، تزریق استروئید یا جراحی پا می تواند به کاهش درد و ورم ایجاد شده و نیز درمان مشکلات زیربنایی (در صورت وجود) کمک موثر نماید. در صورتی که شما به فاشیای کف پای شدید مبتلا شده اید و استفاده از روش های درمانی غیر جراحی تاثیری بر وضعیت شما ندارد، پزشک ممکن است به شما پیشنهاد دهد از تزریق کورتیزن برای کاهش درد خود استفاده کنید. اگر استفاده از تزریق کورتیزن نیز نتوانست مشکل شما را بر طرف کند، پزشک از عمل جراحی برای بریدن و آزاد کردن فاشیای کف پا استفاده خواهد کرد.

برای درمان درد کف پا روش های دیگری ازجمله استفاده از کفی طبی و انجام تمرینات نیز وجود دارد.

منبع:علت درد کف پا چیست؟

علت درد کف پا چیست؟

علت ورم پا چست؟

علت ورم پا چست؟

ورم پا صرفنظر از اینکه جزئی باشد یا همچون یک بادکنک به نظر بیاید، یعنی چیزی غیر عادی است و تغییراتی در بدن رخ داده که سبب این مشکل شده است که می‌توان افزایش وزن، تغییر در هورمونها و یا حتی بیماری قلبی را مقصر این موضوع دانست. ما در این مطلب سعی کردیم تا این عوامل را بررسی کنیم و آنچه که باید انجام دهید را به شما خواهیم گفت.

ورم پا چیست؟

شما باید همیشه روی پاهایتان بایستید. آنها هر روز باید وزن شما را تحمل کنند و به شما اجازه راه رفتن، دویدن، پریدن، ایستادن و روی پنجه قدم برداشتن را می‌دهند. ۲۶ استخوان و بیش از ۱۰۰ عضله، تاندون و رباط در هر پا به عنوان یک تیم کار می‌کنند تا شما را به خانه، محل کار و ورزشگاه برسانند.

همه این اعضا به شدت در معرض ساییدگی، پارگی و تخریب هستند، بنابراین تعجب برانگیز نیست که یکی از بزرگترین شکایات مردم تورم پا است. تورم پا شما را در بر می‌گیرد چون با آنها به خوبی رفتار نکرده‌اید، با ایستادن در تمام طول روز و شلنگ تخته انداختن به آنها فشار وارد کرده‌اید. اما تورم پا علتهای دیگری نیز دارند، برخی از آنها جدی هستند و به عنوان هشداری برای به خطر افتادن سلامتی شما عمل می‌کنند.

وقتی پا متورم می‌شود، واقعا چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا به علت فشار، عدم فعالیت، آسیب و یا برخی علل دیگر، گردش خون در پاهای شما ضعیف می‌شود و خون شروع به ریختن در بسیاری از مویرگهایی که در طول انگشتان، پاشنه‌ها و مچ پایتان قرار دارند، می‌کند. نیروی جاذبه نیز در این موضوع موثر است.

خسته به خانه می‌آیید با پاهایی که شبیه بادکنک شده‌اند و نگران هستید که چرا آنها متورم هستند؟ ما در زیر همه عوامل تورم پا را به شما خواهیم گفت تا با بررسی آنها به علت این مشکل پی ببرید.

ورم پا بر اثر ایستادن یا نشستن طولانی

مسئولین باجه، پزشکان، پرستاران و کسانی که موقع کار زیاد می‌ایستند اغلب در انتهای روز احساس می‌کنند که کفشهایشان خیلی تنگ است. اینجا دلیلش را به شما می‌گوییم. وقتی شما به هنگام ایستادن حرکت نمی‌کنید، عضلات در ساق، مچ و پاهایتان هیچ فرصتی برای انقباض ندارند، که این موجب می‌شود گردش خون در داخل پاهای شما کند شود.

همان موضوع برای کسانی اتفاق می‌افتد که به مدتی طولانی می نشینند. کاهش جریان خون تحریک کننده ورم است که موجب می‌شود کفشها به نظر تنگ و ناراحت بیایند.

جیسون یوهانینگ استاد جراحی عروق دانشگاه نبراسکا می‌گوید: این موضوع آزار دهنده است، این نوع ورم در پایان روز نشان دهنده یک مشکل بزرگ نیست و باید از بین برود، هنگامی که شما یک پیاده روی طولانی رفته باشید و دچار تورم پا شده باشید، نیازی به راهنمایی سخت و سریع نیست اما اگر شما در تمام روز سرپا هستید، منطقی است که در هر ساعت ۵ دقیقه بنشینید.

اگر با وجود این کار ورم همچنان ادامه داشته باشد، یا شما نمی‌توانید بین ایستادنهایتان وقفه بیندازید، یک جفت جوراب واریس را امتحان کنید. روی سیلوراستاین معاون رئیس انجمن هماتولوژی آمریکا و رئیس بخش پزشکی در دانشکده پزشکی ویسکانسین می‌گوید: جورابهای واریس همانند راه رفتن عمل می‌کنند و یک مقدار به عمل پمپاژ اضافه می‌کنند تا جریان خون را کمی سریعتر کنند.

ورم پا به علت مصرف زیاد نمک

دکتر یوهانینگ می‌گوید: سدیم موجود در نمک بزرگترین مقصر در رژیم غذایی است که با حفظ آب در کل بدن ارتباط دارد. به این معنی که موجب ورم پا می‌شود. انجمن قلب آمریکا توصیه می‌کند که بزرگسالان هر روز بیش از ۲۳۰۰ میلی‌گرم یا حدود ۱ قاشق چایخوری نمک در روز مصرف نکنند.

چیزی که هست اینکه بیشتر مصرف سدیم مردم از طریق غذاهای فرآوری شده رستورانها و غذاهای بسته بندی شده است نه نمک پاش که اغلب این نمک در لیست مواد تشکیل دهنده این محصولات نشان داده نمی‌شود و از آن به عنوان یک نگهدارنده استفاده می‌شود. منابع اصلی شامل کالباس، تنقلات فرآوری شده، غذاهای یخ زده، غذاهای کنسروی، نان و سس سالاد است. به جای همه اینها خیلی راحت بروید و از سدیم میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و دانه‌های خوراکی و غلات کامل استفاده کنید و در عین حال از غذاهای فرآوری شده پرهیز کنید.

شاید باردار هستیدبارداری

برای بسیاری از زنان، پاهای متورم یک امر اجتناب ناپذیر در دوران بارداری است. این معمولا در سه ماهه دوم شروع می‌شود. جیل رابین، مدیر کل بخش مراقبت‌های ویژه، برنامه‌های بهداشت زنان در نورث ول می‌گوید: هنگامی که کودک رشد می‌کند، روی رگهای لگن فشار می‌آورد و گردش خون شما کمی در معرض خطر قرار می گیرد. در طول بارداری، بدن شما هورمون آرامش تولید می‌کند که موجب آرام شدن و بزرگ شدن مفاصل و رباطهای پاها و لگن می‌شود.

تورم پا با پیشرفت بارداری به ویژه در روزهای پایانی و زمانی که درجه حرارت بالاتر از حد است، بدتر می‌شود. معمولا تورم جای نگرانی نیست اما اگر به سرعت در حال رخ دادن باشد، خصوصا در دست و صورت با پزشک خود تماس بگیرید. این می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت بالقوه تهدیده کننده حیات به پره اکلامپسی باشد که منجر به فشار خون بالا می‌شود و برای مادر و کودک خطرناک است.

با اینکه ورم پا بخشی از طبیعت بارداری است اما شما برای کاهش آن به مدت طولانی نایستید و ننشینید و پاهایتان را به طور مرتب بالاتر از قلب قرار دهید تا گردش دوباره پیدا کند. جوراب‌های واریس نیز می‌توانند به شما کمک کنند و گذاشتن کمپرس سرد روی پا و خوابیدن روی پهلو.

دکتر رابین می‌گوید: اگر باردار هستید و شکم شما بزرگ است، روی کمر دراز کشیدن باعث فشرده شدن رگهای خونی می‌شود. این باعث مشکل بیشتر برای گردش به سمت قلب می‌شود و گاهی اوقات موجب می‌شود که بیرون ریختن مقداری مایع در رگها، دیده شود.

اضافه وزن و چاقی چاقی

علت ورم پا چست؟

ورم پا را به لیست اثرات جانبی چاقی یا افزایش وزن بر سلامتی بدن، اضافه کنید. بریت مارکوسن استادیار پزشک خانواده در دانشکده پزشکی دانشگاه آیووا یکی از مهمترین دلایلی که مردم با ورم پا مشکل دارند این است که هیکل آنها خیلی بزرگ است. شکمهای آنها پر از چربی است و چربی بدن گردش خون در پاها را فشرده می‌کند و فشار آن به سمت پایین جریان می‌یابد و فشار برگشتی خون بسیار پایین می‌آید، در این وضعیت پاها متورم می‌شوند مثل شیلنگ باغ که روی آن را منگنه کنیم تا آب خارج نشود.

برای ورم مربوط به وزن با پزشک خود مشورت کنید تا پس از رد عوامل دیگر و محرز شدن ورم پا به علت چاقی، به دنبال تغییراتی در تغذیه و عادات فیزیکی خود باشید تا وزن اضافه خود را کاهش دهید.

ممکن است مچ یا پای شما آسیب دیده باشدآسیبب دیدگی مچ پا و تورم پا

شاید در طول تمرینات ورزشی مچ پای شما رگ به رگ شده باشد یا به هنگام دویدن یا بازی با بچه‌هایتان بیش از حد به پایتان فشار آورده‌اید و موجب شکستگی استرسی (مو برداشتن) پا یا انگشت شده‌اید. چنین صدماتی باعث ایجاد تورم در اطراف پا می‌شوند.

پاسخ بدن به آسیب حاد، التهاب است. خون به آن ناحیه پاشنه می‌رود و سلولها و مایعات را همراه خود می‌برد. در نهایت سلول‌ها و مایع به بهبود زخم کمک می‌کنند. اما در عین حال می‌توانند باعث شوند که پای شما بزرگ به نظر بیاید.

جراحی روی پا نیز باعث تورم می‌شود. دکتر شما به احتمال زیاد توصیه می‌کند که پس از جراحی، تورم را با بالا بردن پاها، کمپرس آب یخ در آن ناحیه و جلوگیری از قرار دادن وزن روی پا کنترل کنید.

شما دچار نوسانات هورمون شده‌ایدقرص ضد بارداری

شما می‌دانید که چطور هفته قبل از پریود احساس نفخ می‌کنید؟ این احساس باد کردن شکم، طبیعی و ناشی از نوسانات هورمونی پس از تخمک گذاری است، زمانی که سندرم پیش از قاعدگی قرار دارد. اگر در چرخه قاعدگی شما، سندرم پیش از قاعدگی وجود داشته باشد، می‌تواند دلیل پای متورم باشد. دکتر مارکوسن می‌گوید: شما ممکن است در پاها احساس پف بیشتر یا تورم کنید. این مشکل بیشتر در پاها بوجود می‌آید چون به دلیل نیروی جاذبه، خون تمایل به جمع شدن در آن ناحیه دارد.

تغییرات هورمونی ناشی از داروهای ضد بارداری هورمونی یا درمان جایگزین هورمونی نیز می‌تواند به تورم در نقاط مختلف بدن از جمله پاها شود. برای از بین بردن نفخ، غذاهای شور را کنار بگذارید و تمرینات خود را از دست ندهید چون به گردش خون کمک می‌کند.

منبع:علت ورم پا چست؟

علت ورم پا چست؟

راه های درمان عفونت گوش

درمان عفونت گوش با سیر

سیر علاوه بر خواص ضد التهاب و آنتی اکسیدانی که دارد در رفع عفونت و همچنین درد گوش نیز بسیار موثر است. یک حبه کوچک سیر را به طور کامل بکوبید سپس آن را با روغنی که از قبل داغ شده است، مخلوط کنید. پس از سرد شدن روغن چند قطره از آن را در گوشتان بچکانید. دقت کنید که روغن باید سرد شده باشد. استفاده از روغن داغ عفونت را تشدید می‌کند و به پرده گوش نیز آسیب جدی می‌رساند.

راه های درمان عفونت گوش

بهبود عفونت گوش با سرکه سفید و الکل طبی

مقدار کمی از سرکه سفید و الکل طبی را به نسبت مساوی در یک فنجان کوچک بریزید. سپس چند قطره از این محلول را با قطره‌چکان داخل گوش بچکانید و گوش را در حالتی نگه دارید که محلول خارج نشود.

درمان عفونت گوش با سرکه سفید و آب

مقداری سرکه سفید را با آب مخلوط کنید و با قطره چکان چند قطره از آن را به درون گوشتان بچکانید. پس از یک دقیقه، سرتان را به حالت کج نگه دارید تا محلول از گوشتان خارج شود. توجه کنید که اگر دچار گوش درد یا پارگی پرده گوش هستید به هیچ وجه از سرکه سفید برای درمان عفونت گوش استفاده نکنید.

راه های درمان عفونت گوش

رفع عفونت گوش با نمک

یک قاشق چای‌خوری نمک را در یک فنجان کوچک آب گرم به طور کامل حل کنید سپس با قطره چکان چند قطره از این محلول را داخل گوشتان بچکانید و بگذارید یک دقیقه گوشتان در حالت کج بماند پس از یک دقیقه برای خارج کردن محلول از گوشتان، در جهت دیگر سرتان را بچرخانید.

راه های درمان عفونت گوش

درمان عفونت گوش با روغن زیتون

قبل از خواب چند قطره روغن زیتون را در گوشتان بریزید. این کار را چند روز انجام دهید تا عفونت گوش به طور کامل از بین برود.

راه های درمان عفونت گوش

منبع:راه های درمان عفونت گوش

راه های درمان عفونت گوش

علت پف زیر چشم چیست؟

پف زیر چشم و بیماری های مرتبط با آن

علت پف زیر چشم چیست؟

پف زیر چشم می تواند دلایل زیادی داشته باشد. بیداری شبانه، مشکلات هورمونی، حساسیت و آلرژی، کم کاری تیروئید، بیماری های کلیه، بیماری های پوستی و خستگی می توانند باعث پف زیر چشم شوند.

همچنین شرایطی که موجب احتباس آب در بدن می ‌شود، اغلب پُف چشم را تشدید می کند. به‌ عنوان مثال می ‌توان از شرایطی مثل خوابیدن به پشت، خواب ناکافی یا زیاد خوابیدن، زیاد نمک خوردن، آلرژی یا تغییرات هورمونی ماهانه در خانم ‌ها نام برد.

برای رفع پف چشم ها، خوابیدن کافی، درمان آلرژی ‌ها، خوابیدن روی ۲ بالش، پرهیز از خوردن نمک و کمپرس آب سردمی ‌تواند مؤثر باشد.

برای خیلی‌ ها هم ممکن است این پُف کردگی و تورم چشم‌ ها منشأ ارثی داشته باشد؛ این افراد باید این وضعیت را همان طور که هست بپذیرند.

داخل حفره ی استخوانی اطراف کره ی چشم را چربی فرا گرفته است. با افزایش سن این چربی رفته ‌رفته بیرون می ‌آید و موجب حالت پف آلود زیر چشم می ‌شود. هنگامی که آب در این چربی جمع می‌ شود حالت پف آلود زیر چشم‌ ها تشدید می ‌شود. پوست دور چشم‌ ها بسیار حساس است و مالیدن پشت سر هم آن ها نه تنها موجب تحریک و برانگیختن آن می ‌شود، بلکه آلرژی و حساسیت آن‌ را بیشتر کرده و باعث می‌ شود پف‌ کردگی دور چشم وخیم‌ تر شود.

برای جلوگیری از پُف کردن چشم‌ ها، خواب منظم داشته باشید. نه تنها داشتن خواب کافی(۷ تا ۹ ساعت) هر شب اهمیت دارد، بلکه باید هر شب در یک ساعت معین به خواب روید و هر صبح هم در ساعت معین از خواب بیدار شوید. این باعث می‌ شود بدن تان همیشه استراحت کرده و منظم باشد و وضعیت ظاهری تان هم کاملا سالم به ‌نظر برسد.

برای از بین بردن پف‌ کردگی چشم‌ ها، به میزان کافی آب بنوشید. وقتی آب بدن تان کم می ‌شود، به‌ عنوان یک مکانیسم دفاعی، بدن تان آب ذخیره می‌ کند. این ذخیره ی آب باعث پف کردن زیر چشم‌ ها می ‌شود. پس اگر به میزان توصیه شده در روز(۸ تا ۱۰ لیوان) آب بنوشید، حبس آب در بدن تان کاهش یافته و پف کردگی دور چشم‌ های تان هم کمتر می‌ شود. اگر با استفاده از روش‌ های بالا پف کردگی چشم‌ های تان از بین نرود، احتمالاً از یک واکنش آلرژیک جدی یا مشکلات دیگر رنج می ‌برید که نیاز به مراقبت‌ های پزشکی دارد.

گاهی پف ‌کردگی چشم در یک فرد، طبیعی است، ولی عواملی مانند سن و خستگی، تورم اطراف چشم را بارزتر می ‌کنند. تورم اطراف چشم بلافاصله پس از بیدار شدن از خواب بارزتر است که شاید به‌ علت پخش مجدد مایعات بدن به‌علت نیروی جاذبه در هنگام دراز کشیدن باشد.

علل التهابی و عفونی پُف کردگی چشم که کمتر شایع هستند، شامل التهاب پلک(بلفاریت)، التهاب ملتحمه چشم(کنژکتیویت) و التهاب حدقه چشم(سلولیت) هستند.

علل غیرالتهابی نیز شامل افتادگی چربی حدقه چشم، در رفتگی پلک چشم، کم ‌کاری غده تیروئید و تجمع مایعات در بدن(‌برای مثال در بارداری، بیماری‌ قلبی و کلیوی) هستند. بسیاری از عوارض و بیماری ‌‌ها، از جمله بارداری و تغییرات هورمونی حین قاعدگی ممکن است باعث تجمع مایعات، به ‌خصوص در بافت‌‌ های زیر پوستی شوند. این عوارض موجب می ‌شوند تورم اطراف چشم که از قبل وجود داشته بارزتر شود.

علت پف زیر چشم چیست؟

کم‌ کاری تیروئید

پف‌ کردگی صورت و تورم بافت ‌‌های حدقه چشم ممکن است به‌ علت تجمع دو ماده شیمیایی(موکو پلی‌ ساکارید اسید هیالورونیک و سولفات کندرویتین) در بیماری کم ‌کاری تیروئید رخ دهد.

پف‌ کردن چشم معمولا یک مشکل موقتی است اما پف ‌‌کردن شدید و مداوم ممکن است نشانه ‌ای از یک بیماری جدی ‌‌تر باشد.

در افرادی که مستعد پف ‌‌کردگی چشم هستند، ‌تغییر برنامه غذایی و سبک‌ زندگی(تحت نظر پزشک) ممکن است به کاهش تورم کمک کند.

منبع:علت پف زیر چشم چیست؟

علت پف زیر چشم چیست؟

علائم بیماری قند و راه های کاهش آن

بیماری قند و علائم ابتلا به آن و راه های کنترل آن

علائم بیماری قند و راه های کاهش آن

علائم بیماری قند با توجه به دیابت نوع اول و دوم کمی متفاوت هستند اما دلایل ابتلا و راههای کاهش قندخون در هر دو نوع تقریبا یکسان هستند که به طور کلی در مورد علائم و راههای کاهش قند خون برایتان خواهیم گفت.

دیابت یا بیماری قند چیست؟

در حقیقت دیابت یا بیماری قند یک اختلال سوخت و سازی در بدن است. در این بیماری توانایی تولید انسولین در بدن از بین می رود و یا بدن در برابر انسولین مقاوم شده و بنابراین انسولین تولیدی نمی تواند عملکرد طبیعی خود را انجام دهد. نقش اصلی انسولین پایین آوردن قند خون توسط مکانیزم های مختلفی است. دیابت دو نوع اصلی دارد. در دیابت نوع یک تخریب سلولهای بتا در پانکراس منجر به نقص تولید انسولین می شود و در نوع دو مقاوت پیشرونده بدن به انسولین وجود دارد که در نهایت ممکن است به تخریب سلول های بتای پانکراس و نقص کامل تولید انسولین منجر شود. در دیابت نوع دو مشخص است که عوامل ژنتیکی، چاقی و کم تحرکی نقش مهمی در ابتلای فرد دارند.

علائم کلی بیماری قند یا همان دیابت چیست؟

نشانه های دیابت نوع 1 :

کاهش وزن بدون دلیل
تاری دید
تکرر ادرار که در آن حجم ادرار زیاد شده است. بیمار هر بار که ادرار می کند مقادیر زیادی ادرار دفع می کند.
خشکی دهان و تشنگی بیش از حد
احساس ناگهانی خستگی

نشانه های دیابت نوع 2 عبارتند از:

تاخیر در التیام زخمها و بریدگیها
عفونتهای ادراری
ناتوانی جنسی سوزش و احساس مور مور شدن در دستها و پاها

چند درمان طبیعی

سیاه گیله

اثر ضددیابت یک بار مصرف عصاره این گیاه که اثری مشابه انسولین دارد، تا چند هفته در بدن باقی می ماند. به علاوه این گیاه دارویی در پیشگیری از عوارض بلندمدت دیابت مانند عوارض قلبی- عروقی، عصبی، کلیوی و چشمی تا حدی موثر است. عصاره آن به مقدار80 تا 160 میلی گرم 3 بار در روز برای بیماران مبتلا به دیابت توصیه می شود.

علائم بیماری قند و راه های کاهش آن

خار مریم
گیاه خارمریم موجب افزایش حساسیت سلول ها به انسولین و کاهش قندخون می شود. ماده موثر آن سیلی مارین نام دارد که تجویز آن به مقدار 200 میلی گرم 3 بار در روز موجب کاهش مختصر قندخون ناشتا و هموگلوبین HbA1C و چربی های خون می شود.
گیاهان موثر بر کاهش قند خون

شنبلیله

15 تا 50 گرم پودر دانه شنبلیله خیسانده در آب موجب کاهش قندخون ناشتا و بعد از غذا می شود. پودر دانه شنبلیله علاوه بر کاهش مختصر قندخون باعث کاهش چربی های خون نیز می شود.

هندوانه ابوجهل

مقدار 100 میلی گرم 3 بار در روز ماده موثر هندوانه ابوجهل به مدت 2 ماه در بیماران دیابتی نوع دوم، موجب کاهش مختصر میزان هموگلوبین HbA1C و قندخون ناشتا می شود.

چای سبز

مصرف روزانه 5/1 گرم پودر چای سبز خشک موجب کاهش مختصر قندخون در بیماران دیابتی می شود. مقدار توصیه شده برای بیماران دیابتی مصرف 2 فنجان چای دم کرده در روز است.

دم کرده گزنه

گزنه در طب سنتی ایران به عنوان یک داروی کاهنده گلوکز خون معرفی شده است. عصاره برگ گزنه می تواند یک نقش حفاظتی در برابر افزایش میزان قندخون و تخریب سلول های پانکراس داشته باشد.

چند نکته مهم برای بیماران دیابتی:

سیگار نکشید. سیگار کشیدن بروز تصلب شرائین را تسریع و عروق خونی را منقبض می کند. به این ترتیب بیماری اعصاب محیطی به عنوان یک عارضهٔ جانبی تشدید خواهد شد.
برای پیشگیری از زخم و و قانقاریا از پای خود مراقبت ویژه به عمل آورید. در مورد بحث مراقبت مناسب از پا به مبحث مراقبت از پاها مراجعه کنید.
حاملگی به میزان زیادی نیاز به انسولین را تغییر می دهد. اگر فکر می کنید حامله هستید فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.
همیشه به پزشک و دندانپزشک یادآوری کنید که مبتلا به بیماری قند هستند تا آنها اقدامات احتیاطی مناسب را انجام دهند.

منبع:علائم بیماری قند و راه های کاهش آن

علائم بیماری قند و راه های کاهش آن

علائم کم خونی و راه های درمان آن

کم خونی و نمام نکاتی که باید در مورد آن بدانید را در ادامه ببینید.

علائم کم خونی و راه های درمان آن

کم خونی

کم خونی یا آنمی اختلال خونی شایعی است که در آن گلبول های قرمز و یا هموگلوبین کافی در خون برای رساندن اکسیژن به سایر بافت های بدنتان وجود ندارد. کم خونی وضعیتی است که در آن گلبول های قرمز قادر نیست وظیفه اکسیژن رسانی به سلول ها را انجام دهد و به همین دلیل است که کم خونی با مشکلات تنفسی و احساس ضعف و خستگی همراه است
هموگلوبینی که در گلبول های قرمز خون وجود دارد باعث می شود تا اکسیژن به گلبول قرمز متصل شده و توسط مویرگ ها به بافت های مختلف بدن برسد. ازآنجایی که تمام سلول های بدن انسان برای زنده ماندن به اکسیژن وابسته اند، کمبود آن باعث هیپوکسی شده و گسترهٔ وسیعی از مشکلات را به همراه دارد.
از عوامل ایجادکننده کم خونی می توان به کمبودهای تغذیه ای،خونریزی، ناهنجاری های ژنتیکی، بیماری های مزمن یا مسمومیت های دارویی اشاره کرد. شایع ترین علت آن کم خونی ناشی از فقر آهن است که بیشتر در زنان دیده می شود؛ اما نوع دیگر کم خونی نشانه بیماری است که باید به آن توجه بیشتری کرد.

انواع کم خونی

تقسیم بندی رایج تر کم خونی (کاهش هموگلوبین) براساس MCV یا حجم گلبول های قرمز خون است به طوری که MCV کمتر از 80 به عنوان کم خونی میکروسیتیک، MCV در حد نرمال (100ـ80) ، کم خونی نورموسیتیک (با حجم سلولی نرمال) و MCV بالا، کم خونی ماکروسیتیک نامیده می شوند.
علائم کم خونی در بدن
مهمترین علائم و نشانه های ابتلا به کم خونی عبارتند از:
خستگی و احساس فرسودگی،رخوت و بی حالی،ریزش مو،بی قراری و ناراحتی،تنگی نفس و یا مشکل در تنفس،تمرکز ضعیف،تپش قلب،حساسیت به هوای سرد،حساسیت به هوای سرد،درد قفسه سینه،وزوز گوش ها،سردرد،تاثیر بر حس چشایی،خشکی زبان،مشکل در بلعیدن غذا،سندرم پای بی قرار، ناخن های خشک و پوسته پوسته و یا قاشقی
سایرعلائم سودمند عبارتند از:میل به خوردن مواد غیرخوراکی:مانندخوردن خاک، کاغذ، موم، سبزه، ومو که می شود نشانه کمبود آهن باشد، با این وجود این حالت در کسانی که کم خونی نداشته باشند نیز دیده می شود.
قبل از هر چیز باید وجود یا عدم وجود کم خونی و همچنین نوع آن را تشخیص دهید و بعد اگر لازم بود تحت نظر پزشک از مکمل ها استفاده کنید.

تشخیص کم خونی

تشخیص کم خونی معمولا با انجام تست CBC (سلول های کامل خون) توسط پزشکان در آزمایشگاه صورت می گیرد. اندازه گیری 6 مولفه، تست CBC را تشکیل می دهد که عبارتند از:شمارش گلبول های قرمز خون (RBC)، هماتوکریت، هموگلوبین، شمارش گلبول های سفید خون (WBC)، شمارش افتراقی خون و شمارش پلاکت ها. بعلاوه MCV (حجم متوسط گلبول های قرمز) نیز اغلب در CBC گزارش می شود.

چه عواملی خطر کم خونی را افزایش می دهد؟
رژیم غذایی فاقد ویتامین های مورد نیاز:رژیم های غذایی که میزان کمی آهن ویتامین b 12 و فولیک اسید در آنها موجود است، خطر ابتلا به کم خونی را افزایش می دهد.
اختلالات روده ای: ابتلا به اختلالات روده ای که بر جذب مواد مغذی توسط بدن شما تاثیر می گذارد، می تواند خطر ابتلای شما به کم خونی را افزایش دهد.
قاعدگی: عموما زنان در سنین قاعدگی بیشتر از مردان و زنان یائسه دچار کم خونی می شوند.
بارداری:اگر شما باردار هستید، خطر ابتلا به کم خونی در شما افزایش می یابد.
بیماری های مزمن: بیماری های همچون سرطان، نارسایی کبد یا کلیه یا سایر بیماری های مزمن خطر ابتلا به کم خونی را افزایش می دهند.

آیا پیشگیری از ابتلا به کم خونی امکانپذیر است؟
خیلی از انواع کم خونی قابل پیشگیری نمی باشند. کمبود خفیف آهن با تجویز فروسولفات یا فروگلوکونات همراه مصرف ویتامین C برای جذب بیشتر آن، قابل درمان است. تجویز ویتامین های خوراکی (اسیدفولیک) یا تزریق زیرجلدی ویتامین B12، کمبودهای مربوط را درمان می کند ،بااین حال بعضی از انواع دیگر از جمله کم خونی بسته به فقر آهن و کمبود ویتامین، با یک رژیم غذایی پر ویتامین قابل پیشگیری می باشد، این ویتامین ها و مکمل ها شامل:
آهن:غذاهای سرشار از آهن همچون سبزیجات سبز تیره برگدار، کنگر فرنگی، زرد آلو، لوبیا، عدس، نخود، سویا، گوشت، آجیل، آلو بخارا و کشمش می بایست در رژیم غذایی گنجانده شود.

شما زمانی دچار کم خونی می شوید، که خون شما گلبول قرمز کافی ندارد. زمانی گلبول های قرمز شما کم می شود که بدن شما گلبول قرمز کافی تولید نمی کند و یا گلبول تولید شده بدرستی عمل نمی کند.
فولیک اسید: فولات و هم خانواده اش فولیک اسید در مرکبات، موز، سبزیجات تیره و برگدار، حبوبات و غذاهای غنی شده موجود می باشد.
ویتامین b-12:این ویتامین بصورت طبیعی در گوشت و لبنیات موجود می باشد. همچنین این ویتامین در بعضی از شیرهای سویا هم موجود است.
ویتامین C:خوراکی های حاوی ویتامین C از جمله مرکبات، خربزه و هندوانه و انواع توت ها به جذب آهن کمک می نمایند.

چگونه کم خونی را درمان کنیم؟

درمان کم خونی بسته به علت آن متفاوت است، بعضی از انواع درمان بیماری مربوطه شامل:
درمان کم خونی مربوط به فقرآهن:در این شرایط پزشک شما از مکمل های حاوی آهن برای تنظیم سطح گلبول قرمز خون استفاده می کند.
درمان کم خونی مربوط به رژیم غذایی:بیمارانی که کم خونی آنها به دلیل رژیم غذایی ناسالم آنهاست و رژیم غذایی آنها فاقد آهن است و یا کم آهن می باشد، باید اقدام به گنجاندن غذاهای حاوی آهن همچون سبزیجات سبز تیره برگدار، کنگر فرنگی، زردآلو، لوبیا، عدس، نخود، سویا، گوشت، آجیل، آلو بخارا و کشمش در رژیم غذایی شان نمایند.
درمان کم خونی مربوط به بیماری های دیگر:اگر کم خونی به علت ابتلا به سایر بیماری ها باشد، می بایست برای درمان کم خونی بیماری مربوطه را درمان نمود. همچنین اگر علت کم خونی بعلت مصرف داروها از جمله داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) باشد، می بایست دارویتان را با دارویی مشابه و بدون عارضه جایگزین نمایید.

عوامل افزایش دهنده جذب آهن و منابع غذایی آن

1 -اسید سیتریک و اسید اسکوربیک یا ویتامین ث که در آلو، خربزه، ریواس، انبه، گلابی، طالبی، گل کلم، سبزی ها، آب پرتقال، لیموشیرین، لیموترش، سیب و آناناس وجود دارد، میزان جذب آهن را در بدن افزایش می دهد.
2 -اسید مالیک و اسید تارتاریک که در هویج، سیب زمینی، چغندر، کدوتنبل، گوجه فرنگی، کلم پیچ و شلغم موجود است نیز سبب افزایش جذب آهن می شود.
3 -محصولات تخمیری مثل سس سویا نیز در این دسته از عوامل گنجانده می شود

علائم کم خونی و راه های درمان آن

توصیه های کلی زیر را به کار ببندید:

1 -استفاده از غذاهایی که غنی از آهن است.
2 -استفاده از منابع غذایی حاوی ویتامین ث هر وعده غذایی برای جذب بهتر آهن(مثل پرتقال، گریب فروت، گوجه فرنگی،کلم، توت فرنگی، فلفل سبز، لیموترش)
3 -گنجاندن گوشت قرمز، ماهی یا مرغ در برنامه غذایی.
4 -پرهیز از مصرف چای یا قهوه همراه یا بلافاصله بعد از غذا.
5 -برطرف کردن مشکلات گوارشی و یبوست.
6 -تصحیح عادت های غذایی نادرست (مثل مصرف مواد غیر خوراکی مانند خاک، یخ) که خود از علایم کم خونی فقر آهن است.
7 -مشاوره با پزشک و متخصص تغذیه برای پیشگیری به موقع یا بهبود کم خونی.
8 -استفاده از نان هایی که از خمیر ورآمده تهیه شده است.
9 -استفاده از خشکبار مثل توت خشک، برگه آلو، انجیر خشک و کشمش که منابع خوبی از آهن است.
10 -استفاده از غلات و حبوبات جوانه زده.
11 -شست و شو و ضدعفونی کردن سبزی ها.
12 -شستن کامل دست ها با آب و صابون قبل از تهیه و مصرف غذا و پس از هر بار اجابت مزاج.
13 -مصرف روزانه یک قرص آهن از پایان ماه چهارم بارداری تا سه ماه پس از زایمان در زنان باردار.
14 -مصرف قطره آهن همزمان با شروع تغذیه تکمیلی تا پایان 2 سالگی در کودکان.

منبع: علائم کم خونی و راه های درمان آن

 علائم کم خونی و راه های درمان آن

بیماری هپاتیت چیست؟

هپاتیت که در بین مردم به یرقان و زردی مشهور است نوعی التهاب کبدی است که این التهاب باعث ایجاد درد و تورم خواهد شد و مهمترین علت ایجادکننده آن ویروس‌ها هستند. تاکنون 6 نوع ویروس هپاتیت شناخته شده است که شایع‌ترین آن‌ها ویروس‌های هپاتیت A، B و C هستند. عوامل دیگری مثل داروها، فقدان خونرسانی به کبد، سم، بیماری‌های وراثتی، خود ایمنی و مصرف مشروبات الکلی نیز می‌توانند سبب هپاتیت شوند. با احتمال کمتری عفونت‌های ویروسی مثل منونوکلئوز و سایتومگالویروس نیز می‌توانند باعث این بیماری شوند.

هپاتیت به دو شکل اساسی ظاهر می‌شود: هپاتیت حاد (کوتاه مدت) و هپاتیت مزمن (متجاوز از 6 ماه). در هپاتیت حاد ممکن است کبد، بصورت خیلی ناگهانی ملتهب شود و باعث بروز تهوع، استفراغ، تب و بدن درد شود و یا اینکه هیچ یک از این علائم ظاهر نشود. هپاتیت حاد در طی چند روز تا چند هفته بهبود می‌یابد. چنانچه التهاب، در طی 6ماه بهبود نیابد، هپاتیت، مزمن خواهد بود.

بیماری هپاتیت چیست؟

هپاتیت آ (هپاتیت A ) چیست و علائم آن کدامند؟

هپاتیت آ که توسط ویروس مختص به خودش ایجاد می‌گردد، مانند انواع دیگر این بیماری منجر به التهاب کبد شده و درد و تورم کبد را بدنبال خواهد داشت. اما تفاوت این نوع از هپاتیت با بقیه انواع آن این است که معمولاً خطرناک نبوده و به هپاتیت مزمن و سیروز کبدی (مثل آنچه در هپاتیت ب و ث دیده می‌شود) تبدیل نمی‌شود. هپاتیت آ معمولاً از طریق خوردن غذای آلوده، نوشیدن آب و از طریق تماس با مدفوع آلوده انتقال می‌یابد. تماس نزدیک با فرد آلوده (برای مثال تعویض کهنه یا تماس جنسی) باعث ابتلا به این عفونت می‌شود.

علائم هپاتیت آ A شامل موارد زیر است:

تهوع
استفراغ
یرقان (زرد شدن پوست و سفیدی چشم‌ها)
تب پایین
خستگی
درد شکم مخصوصا سمت راست
ادرار تیره رنگ
از دست دادن اشتها
درد عضلانی

بعضی از مبتلایان هیچ کدام از علائم بالا را از خود نشان نمی‌دهند و این علائم در بچه‌ها ممکن است خیلی خفیف باشد در حالی‌که در بزرگسالان می‌تواند بسیار شدید باشد.

راه‌های پیشگیری از هپاتیت آ:

تزریق واکسن که برای افراد بالای 2 سال ایمن می‌باشد و تا 20 سال، ایجاد مصونیت می‌کند.
شستشوی دست‌ها با صابون و آب گرم قبل و بعد از آشپزی، بعد از توالت و تعویض کهنه بچه
شستشوی صحیح میوه و سبزیجات قبل از مصرف و نیز پختن کامل گوشت و ماهی
در صورت تماس با افراد مبتلا به هپاتیت آ، چنانچه قبلاً واکسینه نشده‌اید و یا قبلاً مبتلا نشده‌اید، بیدرنگ به پزشک مراجعه کنید.

سیروز کبدی چیست؟

در کبد انسان چرخ اوره وجود دارد که آمونیاک سمی موجود در بدن را به اوره تبدیل می‌کند. در افرادی که مبتلا به سیروز کبدی هستند، ‌کبد دیگر یک بافت یک پارچه نیست و تکه تکه شده است. در چنین حالتی کبد کارایی خود را به ویژه در سیکل اوره و سنتز پروتئین‌های خون و انعقادی از دست می‌دهد؛ ‌در نتیجه اوره تولید نمی‌شود. در چنین حالتی در عوض آمونیاک خون زیاد می‌شود که این آمونیاک می‌تواند خود را به مغز رسانده و با مهمترین نروترانسمیتر تحریک مغزی که گلوتامات نام دارد واکنش داده و آن را به گلوتامین تبدیل کند. گلوتامین دیگر نقش گلوتامات را ندارد و در اثر کاهش گلوتامین در مغز، فرد شدیدا به عدم هوشیاری دچار می‌شود. لازم به ذکر است که سیروز کبدی می‌تواند به نارسایی کبدی و حتی سرطان کبد، منجر شود.

هپاتیت ب چیست؟

هپاتیت ب پس از بیماری‌های سل و مالاریا شایع‌ترین بیماری عفونی و مسری است؛ به طوری که امروزه حدود 300 میلیون نفر در سراسر جهان حامل ویروس هپاتیت ب هستند و سالانه حدود 50 میلیون نفر به آمار آن‌ها اضافه می‌شود. هپاتیت ب می‌تواند زمینه را برای ابتلا به هپاتیت د (هپاتیت D) مستعد کند. هپاتیت د، تنها در افرادی که هپاتیت ب دارند گسترش می‌یابد و می‌تواند علائم هپاتیت ب را بدتر کند.

محل زندگی و تکثیر ویروس هپاتیت ب در کبد انسان است و محصولات آن پس از تولید به درون گردش خون می‌ریزند. بدن در برابر عفونت ویروسی از خود دفاع می‌کند و علیه آن آنتی‌ژن‌های ویروسی، آنتی بادی یا آنتی کر (پادتن) می‌سازد. در بسیاری از موراد، بدن با دفاع خود عفونت را دفع کرده و فقط ردپای آن به صورت مثبت بودن آنتی بادی‌ها (پادتن‌ها) باقی می‌ماند. در این شرایط علاوه بر رفع خطر، فرد در مقابل عفونت مجدد مصون می‌شود و به اصطلاح “خود واکسینه” شده است.

ناقلان بیماری هپاتیت ب کسانی هستند که این ویروس در خونشان به مدت بیش از 6 ماه وجود داشته باشد، حال عمومی خوبی داشته باشند و در بررسی آزمایشگاهی اختلالی در کار کبد آنان مشاهده نشود. در چنین شرایطی ویروس به صورت مسالمت آمیز در داخل بدن وجود دارد ولی آسیبی به کبد وارد نمی‌کند. در بعضی افراد، هپاتیت مزمن نوع ب می‌تواند تبدیل به سیروز کبدی شود.

راه‌های انتقال ویروس هپاتیت ب

جالب است بدانید که تنها مخزن این بیماری بدن انسان است و انتقال آن از افراد آلوده به افراد سالم صورت می‌گیرد. راه‌های انتقال عفونت عبارتند از:

از طریق انتقال از مادران آلوده به نوزادان (عفونت نه از طریق بند نافی، بلکه از طریق بدن مادر در هنگام زایمان و در جریان تماس نزدیک بعد از آن منتقل می‌شود.)
رابطه جنسی با فرد ناقل
از طریق خون و فراورده‌های خونی آلوده (این خطر برای جراحان و دندان پزشکان دوچندان است.)
استفاده از وسایل غیر استریل در دندانپزشکی، سوراخ کردن غیربهداشتی گوش، خالکوبی و حجامت
حشراتی مانند پشه یا ساس‌های رختخواب که خون می‌مکند.

لازم به ذکر است که خوشبختانه تماس‌های عادی و روزمره نظیر دست دادن، در یک اتاق کار کردن، معاشرت با دوستان و همکلاسی‌ها و افراد آلوده‌ی فامیل، خطر انتقال بیماری را به دنبال ندارد و جای نگرانی نیست. فقط رعایت نکات بهداشتی کافی است.

علائم بیماری هپاتیت چیست؟

با توجه به اینکه در اغلب موارد عفونت از مادران آلوده به نوزادان منتقل می‌شود، تا سال‌ها علامتی دیده نمی‌شود. در برخی موارد به دنبال هپاتیت حاد ویروسی، فرد دچار حالت ناقلی می‌شود. در این افراد علائمی همچون بی‌اشتهایی، ضعف، بی‌حالی، حالت تهوع و استفراغ، پر رنگی ادرار و زردی سیستم ایمنی مشهود است.

راه‌های تشخبص بیماری هپاتیت

راه تشخیص این بیماری اندازه‌گیری آنتی ژن سطحی این ویروس یعنی HBsAg است. در مورد فردی که آزمایش HBsAg وی مثبت است، تنها نتیجه‌ای که می‌توان گرفت این است که شخص، آلوده به ویروس هپاتیت ب است. آنچه این آزمایش را معنی‌دار می‌کند، حال عمومی بیمار، وضعیت کبد (اندازه آن و نتایج آزمایش‌های تخصصی کبد) و چند آزمایش دیگر در مورد فعالیت ویروس در بدن بیمار است. دربسیاری از موارد به دنبال کشف یک مورد HBsAg مثبت، سایر افراد خانواده آزمایش شده و موارد مثبت و بدون علامت شناسایی می‌شوند.

بیماری هپاتیت چیست؟

راه‌های پیشگیری از بیماری هپاتیت

بهترین راه پیشگیری از بیماری هپاتیت، استفاده از واکسن و رعایت دستورات بهداشتی شامل شستن مرتب دست‌ها است. واکسن هپاتیت ب که در حال حاضر استفاده می‌شود، در واقع همان آنتی‌ژن ویروس هپاتیت ب (HBsAg) است که از خون ناقلین سالم بدست آمده و تغلیظ شده است. نوعی دیگری از واکسن وجود دارد که به روش ژنتیکی (Recombinant) تهیه می‌گردد. واکسیناسیون معمولا در سه نوبت و به فواصل یک ماه و 6 ماه از تزریق اول صورت می‌گیرد. توصیه می‌شود افراد زیر عمل واکسیناسیون را انجام دهند:

نوزادان
کودکان کمتر از 9 سال
کادر بهداشتی درمانی (پزشکان و پرستاران بخش‌ها، کارکنان بخش‌های همودیالیز) که ممکن است با خون و یا سوزن و یا سایر وسایل آلوده به ویروس در تماس باشند.
بیمارانی که مرتبا دیالیز می‌شوند.
والدین، فرزندان و همسر شخص مبتلا به هپاتیت حاد ب و یا ناقلین هپاتیت ب که در ظاهر سالم بنظر می‌رسند.

عوارض واکسن هپاتیت ب چیست؟

عوارض این واکسن بسیار کم و جزیی بوده و ممکن است فقط باعث قرمزی و ورم محل تزریق، گاهی درد عضلانی خفیف و تب کمتر از 38 درجه سانتیگراد شود که پس از مدتی از بین می‌رود. خوشبختانه واکسن هپاتیت ب در بیش از 90 درصد موارد شخص را در برابر ابتلا به هپاتیت ب ایمن می‌کند.

نکته: تزریق واکسن هپاتیت ب در طول دوران بارداری بلامانع است و هیچ اثر بدی روی جنین ندارد.

راه‌های درمان هپاتیت ب

درمان هپاتیت ب، بسته به شدت بیماری و پاسخ به درمان ممکن است یک سال یا بیشتر طول بکشد. اگر آسیب شدیدی به کبد بیمار وارد شده باشد، پیوند کبد می‌تواند گزینه درمانی مناسبی باشد. درمان دارویی نیز شامل استفاده از اینترفرون و داروهای ضد ویروس برای درمان این بیماری است که اغلب موفقیت آمیز می‌باشند. داروهای اینترفرون بصورت چندبار در هفته (interferon alpha-2b) و یا یکبار در هفته (peginterferonalpha-2a) تزریق می‌شوند.

در اکثر موارد شواهدی دال بر تخریب و التهاب سلول‌های کبدی دیده نمی‌شود و در واقع یک سازش و هم‌زیستی بین ویروس و سیستم دفاعی بدن به وجود آمده است و این سازگاری تا سالیان دراز ممکن است باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند سالیانه 1 تا 2 نفر ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBsAg آنها منفی می‌شود. تعداد بسیار کمی از این افراد در عرض چند سال دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجددا از سر گرفته می‌شود. به همین دلیل است که به حاملین هپاتیت ب توصیه می‌شود تا جهت معاینه و انجام آزمایش‌های کبدی و بررسی وضعشان هر 6 ماه یک مرتبه به پزشک معالج خود مراجعه کنند.

منبع:بیماری هپاتیت چیست؟

بیماری هپاتیت چیست؟